Geesten en Spoken

Er zijn al een aantal Geesten aan de orde geweest: de Shen, de spirit die in het hart woont en de Yi, de weldenkendheid die huist in de milt. 
Het woord Geest is misschien een beetje gek idee als je denkt aan de geest in de lamp van Aladdin, je zou het beter kunnen zien als een animatie of bezieling. Je hoeft nergens op de wrijven, de geest is er gewoon mits er voldoende rust en behuizing is. Dat wordt gewaarborgd door voldoende yin en bloed. Je zou ze kunnen zien als surfers op de golven, ze komen en gaan en ze geven het leven de glans en straling die het verdient.

In de ontwikkeling van de acupunctuur is dit geesten aspect een beetje weggepoetst door de culturele revolutie en de vertaling naar het Westers denken. Het refereert wellicht teveel aan de wortels van de Oosterse Geneeskunde in het sjamanisme.
Reden om je er wel in te verdiepen is de vraag van de Gele Keizer in Hoofdstuk 8 van de Ling Shu, een van de belangrijkste boeken over acupunctuur met als titel : The Emperor's question. Hierbij vraagt de Gele Keizer zijn minister Qi Bo advies over het werken met de spirits en vraagt hij zich af of ziekte nu een fout is van de mens of een fout van de hemel. De openingszin spreekt boekdelen:

Huang Di asked Qi Bo this question:

In all needling, the method is above all

not to miss the rooting in the Spirits.

Opgescheept als wij zijn met het erfgoed van Descartes met de scheiding tussen lichaam en geest geeft dit opnieuw inspiratie om overstijgend bezig te zijn. De spirits kunnen aanwezig zijn mits er voldoende balans is in het lichaam en door met de spirits te werken herstel je de balans. Dat scheelt weer spoken.

Wordt vervolgd.

de Miltmeridiaan

Wellicht zag je ze wel eens, Japanse sokken waar de grote teen apart is verpakt.
 
Niet alleen in de vormgeving van de sokken maar ook in de Martiale Kunsten zie je dat de grote teen een aparte rol heeft waar veel aandacht voor is. De positie van de grote teen is heel belangrijk voor de stabiliteit en geeft daarmee een stabiele tonus voor het hele lichaam.Dat komt niet alleen omdat het de grootste en meest centrale teen is maar ook door de meridianen die daar ontspringen.

De milt meridiaan ontspringt aan de hoek van de nagel aan de mediale zijde van de grote teen en gaat dan langs de binnenzijde van het been langs binnenenkel, knie en lies naar de romp. Zij vormt zo de buitenste van de 3 yin lijnen van het been die het contact met de aarde vormen, die draagkracht en opwaartse aarde kracht vertalen in een draagboog waarop de rest van het lichaam rust. 

In de romp zet de meridiaan zich voort naar de buik via milt 12 en 13, in de laatste komen ook lever en nier samen. Vervolgens naar de ribbenboog en de borst en vanuit milt 20 maakt ze contact met de longmeridiaan. Ze eindigt in de flank, onder de oksellijn tussen de 6de en 7de rib. Het best is de vorm van de meridiaan te vergelijk met een wijnglas: het heeft de voeten in de aarde en draagt de vorm van het lichaam zoals het glas de wijn in zich draagt :

Het je gevoed weten vanuit support vanuit de aarde waarop je rust, je familie, je traditie, je leermeesters , geeft de opwaartse kracht van de miltmeridiaan. Vergelijk het met de lucht in de banden van je fiets!
De primaire functie van de milt is transport en transformatie van voeding in de breedste zin van het woord en ze heeft daarmee een centrale rol in de spijsvertering.Ze vertegenwoordigt de middelste warmer, het centrum. De navel is het diagnostische gebied van de milt, overblijfsel van je eerste life-line met je moeder.De rol met voeding is evident en daarmee in brede zin de zorg voor je zelf. In vliegtuiginstructies valt het me altijd weer op hoeveel nadruk het krijgt om altijd eerst bij jezelf het zuurstofmasker op te doen alvorens dat voor je kind te doen.Het verzorgen van anderen kan een gezonde uiting zijn van de milt maar kan ook een valkuil worden, uitmondend in zorgelijkheid.

De milt wordt bewoond door de spirit van de Yi of I, vrij vertaald als intentie of idee.
letterlijk is de Yi datgene wat in overeenstemming is met het hart, de muzieknoot die het hart doet zingen. Het idee is wat vooraf gaat aan de ki, wat weer vooraf gaat aan de vorm. De helderheid van de Yi is bepalend voor de helderheid van ki en vorm.



In een niet gedragen zijn, wordt er te weinig tonus vanuit de aarde overgebracht in de hierboven beschreven gebieden wat zich uit in verzakking, het niet op de plaats kunnen houden. Dat betekent inzakken van de voetboog, enkel, knieën en lies. De organen worden niet goed op hun plaats gehouden en het bloed slechter in de vaten.Aambeien, spataderen en snel blauwe plekken krijgen zijn hier uitingen van. Ook het steunweefsel wordt slechter verzorgd. Disbalans in deze energie verstoort de helderheid van denken, het weten wat goed voor je is. Slechter transport en transformatie uit zich in een andere relatie tot voeding en (zelf)zorg wat over-of juist ondergewicht met zich meebrengt.
In de brede zin gaat de milt over de relatie met wat ons voortbracht: (moeder) aarde.

The Great Chain of Being

De Driewarmer heeft geen vorm maar wel een functie zegt de Gele Keizer is zijn canon over de Interne Geneeskunde. Het is één van de 12 meridianen, die verder bijna allemaal een herkenbare orgaannaam hebben. zoals long meridiaan, dikke darm meridiaan. Deze niet, het is de stroom die de drie warmers verbindt, die van boven met midden met onder, en diens functies representeert. 
De onderste warmer herbergt de poort van vitaliteit en is als een vuur dat het hele systeem verwarmt; de middelste warmer vertegenwoordigt alle absorptie en transformatie van de spijsvertering en de bovenste warmer huist in de borst  waar de longen een koele mist laten neer druppelen en de geproduceerde mix van vuur en voeding dirigeren en verspreiden in het meridianen netwerk. Dit ingenieuze systeem wordt op een ingenieuze manier in stand gehouden en onder allerlei omstandigheden gecorrigeerd en geadapteerd, het is als het grote eco-systeem van de wereld maar dan in het klein, in ons eigen lichaam. (Vergelijk het met een kas in de hortus botanicus, een nauwlettend geadapteerd systeem van temperatuur en vochtigheid!)
Dit onderling verweven zijn van alles, alles is afhankelijk van en verbonden met elkaar en werkt idealiter zo met elkaar samen dat een balans ontstaat die zich laat zien in een meedogenloze helderheid en schittering in de ogen: de Shen.

Jut en Jul

Yin en yang zijn kernbegrippen in shiatsu, we hebben ze al voorbij zien komen in het verhaal met de reus Pan Gu. (2), die in de voorhemel, zoals de Chinezen de tijd voor de schepping noemen, in een ei zat.
Door Pan Gu splitst de Dao, de vol-ledigheid, zich in zware manifestaties die dalen en de aarde vormen en lichte manifestaties die opstijgen en de hemel vormen. Dan ontstaat de nahemelse tijd. De reus gaat er tussen staan om hemel en aarde uit elkaar te houden en vormt zo de derde component tussen hemel en aarde.
Yin en yang zijn belangrijke begrippen om alle manifestaties van onszelf en de wereld om ons heen te beschrijven en te realiseren dat ons leven gevoed wordt en stand houdt in relatie met hemel en aarde.
Yin en yang kunnen niet zonder elkaar als Jut en Jul maar zijn ook tegenstellingen als Bert en Ernie, polair in hun actie maar nooit zonder elkaar. Goed kan niet bestaan zonder slecht, dag zonder nacht, zwart zonder wit, inademing zonder uitademing. Ze zijn manifestaties van dezelfde bron, polair en complementair.
In extremen gaan ze in elkaar over, als een hete douche die je uiteindelijk als koud gaat ervaren of een moment van stilte dat ontaardt in een explosie van actie.Dat is duidelijk terug te zien in het Tai chi symbool, tijdens de afname van de een, groeit de ander en vv.

Letterlijk betekent yang de zonzijde van de berg en yin de schaduwzijde van de berg.
Vanuit deze betekenis kan je veel manifestaties begrijpen. Yang is warm, actief, licht en naar buiten gericht, terwijl yin koeler is, meer inwaarts gericht, donker. De dag is yang, de nacht yin, maar de namiddag is meer yin dan de vroege ochtend. Alles is relatief en steeds onderhevig aan verandering. Er is geen waardeoordeel, het is een beschrijving van de werkelijkheid.

Een andere ontstaansgescheidenis is deze door Zhuang Zi (vertaling van K. Schipper):

De god van de zuidelijke zeeën was Onbesuisd, de god van de noordelijke zeeën was Onbezonnen.De god van het centrum was Chaos. Onbesuisd en Onbezonnen ontmoetten elkaar vaak op het grondgebied van Chaos. Chaos behandelde hen zeer goed. Onbesuisd en Onbezonnen overlegden met elkaar hoe zij Chaos voor zijn deugdzaamheid konden belonen. Zij zeiden: 'Ieder mens heeft zeven openingen om mee te zien, horen, eten en ademen. Hij alleen heeft er geen. laten wij proberen ze in hem te boren.' Iedere dag boorden zij er één. Op de zevende dag, toen ging Chaos dood.

Yin en yang ontstaan uit de chaos van ongedifferentieerde potentie.

dikke darm meridiaan

De dikke darm meridiaan is de yang-counterpart van de long. Ze begint in de wijsvinger en loopt over de zijde van de arm-strekkers over schouder en hals , langs de mond naar de hoek van de neusvleugels. Van oudsher heet deze meridiaan de tanden meridiaan omdat het meridiaanverloop daar een belangrijke invloed heeft. Het beroemdste punt van deze meridiaan, hegu ( in het Chinees) of koko in het Japans in het web tussen duim en wijsvinger is een fijn punt om kiespijn zolang te stillen of je voor te bereiden op een bezoek aan de tandarts.
Het beeld van een jong kind die met een gestrekte wijsvinger de wereld om zich heel probeert te categoriseren is wel meest typisch. Door het aan te wijzen en te benoemen ( die!, die!) wordt er onderscheid gemaakt tussen zichzelf en de wereld en zo indeling gemaakt en een vorm van orde geschept. Waar de longmeridiaan ( zie hiervoor) vooral gaat over het naar zich toe halen en zich verhouden tot, is de dikke darm meer gericht op het de juiste afstand en orde bepalen, wat zich het duidelijkst uit als je de meridiaan strekt en er een duidelijk afwijzende houding ontstaat, helemaal als je hals en gezicht ook mee doen.( zie onderste foto)
Het mooiste is wel het spel met weggooien, waar een kind een fase doormaakt dat het vooral spullen van zich af wil gooien, vooral leuk als de volwassene het telkens terugbrengt. Uiteindelijk oefent het kind hier het Nee en het kunnen loslaten, welke functie de dikke darm uiteindelijk in het lichaam vertegenwoordigt.

Het begint! De longmeridiaan

Het eerste meridianenverhaal gaat over de longen. Een prachtig delicaat orgaan in de borstholte die uitermate intensief communiceert met de omgeving: in de vorm van ademen, praten, indrukken opdoen, in contact zijn, uitwisselen. 
De titel van de long is: de minister die het levengevende netwerk beheert, een soort energiebeheerder van het meridianen-netwerk.
De longen strekken zich uit tot in de huid. De huid is het buitenhuis van en reflecteert de conditie van de long. Het is als je jezelf wilt definiëren slim om eerst af te bakenen: een cel zou een celwand aanleggen, wij trekken de huid aan. In de communicatie tussen binnen en buiten is het slim om te weten waar je ophoudt of begint, bij de huid. De communicatie loopt via de mate van doorlaatbaarheid van je buitenkant
. Bij koude of onveiligheid/veelheid zal je wellicht de doorlaatbaarheid anders instellen dan op een zonnige plek in de natuur zonder al te veel mensen om je heen.

De long meridiaan opent boven in de borst net onder het sleutelbeen en verbindt zich dan met de binnenzijde van de arm tot aan de duim. Het impliceert daar het ontvangen en openstellen. Denk aan hoe je je opent voor de dag als je wakker wordt en je uitrekt:

De long opent zich bij de geboorte door de druk van de atmosfeer wat zich uit in huilen en geluid van de nieuwgeborene. Na de geboorte krijgt de long telkens impulsen vanuit het aanraken van de huid , het wassen, het aaien en knuffelen, huid-huid contact. Door deze impulsen leert het kindje zich definiëren en krijgt het identiteit en vorm. Daar vanuit kan hij/zij de wereld gaan verkennen. In onderzoeken met kinderen die weinig prikkels krijgen aangeboden, in de vorm van aanrakingen, gezichten, geluiden, vormen of kleuren, blijkt dat kinderen na een bepaalde tijd de interesse in hun omgeving kwijtraken, de communicatie met buiten wordt steeds minder: de long energie kan niet floreren zonder communicatie. Met een gezonde longenergie is er interactie, nieuwsgierigheid en de behoefte om de wereld naar je toe te halen.

Het Innerlijk Landschap

Bij de White Cloud Tempel in Beijing staat een ingekerfde steen met een afbeelding die het innerlijk landschap representeert, onze blauwdruk. Mensen wrijven hem af met inkt op vloeipapier, ik heb ook zo'n afdruk gekregen. De afbeelding heet de Nei Tu en is waarschijnlijk afkomstig uit de 7de eeuw.




 
 Het innerlijk landschap is iets wat is, en waar je je op af kan stemmen:
"Het innerlijk beeld van het lichaam wordt verkregen door de blik ‘’om te wenden’’: de pupillen worden naar binnen gekeerd, de oogleden half gesloten om het licht van buiten toe te laten. De ogen relayeren niet alleen het licht van de hemellichamen, maar voegen daar hun eigen lichtgevende energie aan toe en worden zo zelf de zon en de maan van de innerlijke wereld."

Door deze naar binnen gekeerde blik kan je contact maken met je originele instellingen, je ontwerp zou je kunnen zeggen. Een heel boeiend concept. Het plaatst jezelf en je lichaam meteen in de veel bredere context van de kosmos. Rechts zie je de ruggengraat ,van bekkenbodem (de blauwe schaal) omhoog naar Kunlun, het Chinese/Tibetaanse hooggebergte die verbinding maakt met de hemel. Er zijn sterrenbeelden op te zien en bosschages, een pagode van 12 verdiepingen die de keel representeert. Een soort samenvattende essentie van hoe wij onze organen en energie gebruiken en zouden kunnen handhaven . Wordt vervolgd.